Kalem. Keman. Kestane.

2012-01-23T11:30:00.002+01:00

Ağaçlar var, bu sessiz sözsüz şarkı onların. Hepsiyle konuşacağım bir gün kendi dillerinde, sabrediyorum. Halka halka, yaş, karanlık yıllar sakladım içime; nefesimi kesmeden göremeyeceğin. Sazlar, sözler, izlerle dolu satırları kabuğumun. Ne bir resim, ne bir isim...

Tam buradaydı, evet tam buraya bir şey yazıyordum. Olmadı sonra. Cümle düştü, ortalık kan revan.

"Sözlerimi geri alamam..."

2011-12-28T21:24:00.000+01:00

Islanınca güzelleşiyor sayfalar, yağmura banmak lazım kelimeleri kenarlarından.

Ne ben Mecnun idim, ne sen papatya ama bahar günlerimiz vardı yine de felekten çaldığımız. Pullara basmadılar hikâyemizi belki ama mektuplarımız vardı bizim yaktığımız.

Fena esiyor bu gece şarkılar, radyoyu kapatmak lazım esas kıza tutulmadan.

2011-12-21T00:45:00.000+01:00

Havalar güzel...

Tropik arkadaşlar var yanımda, hindistan cevizine düşüyorum bu akşam. Ortaya da palmiye yaprağı söyledim, müzik ateşlenince iyi gelir serin serin. Kesmezse de bir şişe yağmur açarım artık.

Keşkelerden bir deniz var ayaklarımın ucundan başlayıp göklere varıyor. Arada çerez niyetine bir iki hatıranın kabuğunu açıp denize atıyorum, zaman dalgalanıyor. Evet çevreme zarar veriyorum. Mavi vardı benim çok güzel, yeşilim vardı, hiç koruyamadım.

Hayat işte! Kim bilir daha neler var. Samandan ceketimi omzuma vurdum, ateşin başında sallanıyorum şimdi şarkılarla.

Ayakların kum dolarsa aklında olsun; iskarpinleri çıkar, çorapları çıkar, paçaları sıva ve ufak ufak yürü suya doğru. Her adımında af dile.

Büyüdüm.

2011-12-02T10:24:00.001+01:00

Kurşun kalemin farklı, beni çeken bir kokusu var.

Yanımda fotoğrafı yok kimsenin, öyle sahneler gelip geçiyor aklımdan yalnızca. Yalnızca dudaklarımı hissediyorum. Nefesim kesiliyor, satır sonuna sığmıyor ve uyanıyorum. Kurudum, çatladım.

En sonunda doğru manzaranın içindeyim. Koca bir şehir dolusu soğuk. Olduğum gibi görünüyorum artık ve çoğu zaman yürüyorum.

Bak, büyüdüm, kocaman bir hayalet oldum. En çok siyah ve beyaz giyiniyorum. Beni sokakta görsen tanıyabilir misin?

Dün yağmuru seyrediyordum, bugün güz oldum ben.

Dün. Bugün. Yarın.

2011-11-29T18:21:00.000+01:00

Dün, dündü. Neydi nasıldı bilmiyorum. Var mıydı yok muydu onu da bilmiyorum. Nasıl ispat edilebilir geçmiş zannettiğin şeyin bir rüya olmadığı? Ne gösterebilirsin ki bana düne ait? Dün, sadece dündü.

Peki ya yarın? Söylesene bana yarın ne zaman gelir? Bir sonraki nefesin olup olmayacağını kimse söyleyemezken, yarın hayalden öte olabilir mi? Yarın, hep yarın olacak.

Rüyalar ve hayaller arasında çırpınan bugünler.

"Dünü hatırla ve yarını düşün ama bugünü yaşamak zorundasın."

Çekilebilirsin

2011-11-09T22:17:00.000+01:00

Tam da demini alıyordu mevsim...

Kitaplarımı topladım. Defterlerimi, kağıtlarımı, hepsini dosyalara koydum, raflara kaldırdım.

-Bu gidişin neden? Uzaklaşmak için mi?

-Hayır. Öyküler yazmıyor, masallar dizmiyorum. Yalnızca gidiyorum.

Hep 'gitme'ye değilse meğlimiz, nedir bu uzaklara dalmalar?
Gerçektir gitmek, herkes gider bir gün.

Çekilebilirsin.

Nice Senelere

2011-10-02T16:21:00.000+02:00

Birkaç zaman önceydi sen hatırlar mısın bunu bilmiyorum. Kafan bozuktu, önüne gelene kızıyor, laflar sayıyordun. Ben de bir şey yapamadım aslında sadece biraz dinledim. Bana "iyi ki doğdun" dedin sonra. Aldığım en iyi doğumgünü tebriğiydi sanırım, ki doğumgünüm bile değildi.

Şimdi söyleyeceğimin o gün senin söylediğinin bana hissettirdiği gibi hissettirebilmesini isterdim. Ama çok zor sesin böylesine uzak ve cansız iken sana ulaşacak kelimeleri seçebilmek. Çok daha kolay olurdu her şey kalbini kırdığımda suratıma bir yumruk atmış olsaydın. Belki o zaman dondurmalı şarkılar çalıp alabilirdim kalbini. Ya da harflerden kuzu tandırlar, iskenderler serebilseydim önüne keşke...

İyi ki doğdun.

Hayat enteresan

2011-09-20T17:15:00.000+02:00

İçbükey sözlerinle parça pinçik olan kalbimin kırıklarının arasından gülümsüyorum bayıra karşı. İster yatır, ister tırmala; umrumun köşesi yok. Ben bana düşeni yaptım. Peynir peynir diye çığırdım fotoğraflarca, albümler doldu taştı önünü alamadık. Bini bir para hatıralar. Uçarım, uçarsın, uçarlar. Şimdi rica ediyorum beni birazcık olsun, şuncacık, buncacık, içi dolu turşucuk olsun sevdiysen sus. Hatta git bak bakayım ben orada mıyım. Bir pötüpüf al yanına yolluk. At ağzına üç beş adımda bir, bir yudum da su iç ıslansın. Aslansın, kaplansın, uzaktan sincapsın. Elmanın dibi göl, armudun dibi yol; "iyi ol, sağ ol, uzak ol".

-Neler oluyor hayatta hocam?
-Hayat enteresan.

Sandığın adam değilim

2011-09-11T01:24:00.000+02:00

Bu akşam sert bir şeyler gerek. Biraz gürültü, biraz soğuk. Biraz çıplak, biraz donuk.
Hiç nefesini tutmadan. Kıyıdan, köşeden. Yüksekten. Göz göze gelmeden. Sahte sözlere düşmeden.

Sandığın adam değilim. Hiç adam olmadım. Çok geceler geçti, hâlâ...

Ne oldu biliyor musun?

2011-09-05T15:31:00.000+02:00

Ne oldu biliyor musun? Hani uzaklara dalmalar, dumanlı bakmalar, giden gitti kalan sağlar benim oldu falan filan onların hepsi bilindik hikâyeler. Asıl ne oldu biliyor musun?

Takvimden aynı yaprağı yırttığımız ama benim daha çok yaşadığım günler var. Ne oldu bilmiyorsun. Ben de bilmiyorum. Önüme bir manzara serildiğinde kendiliğinden gelen sebepsiz hüzünler var. Boşluk desem değil, karanlık desem değil. Çok kolay belki de her şey, ama ben bilmiyorum. Uyumak başlı başına bir mesele artık, artık başkalarının rüyalarında sürtüyorum uyuduğum zamanlarda. Oysa sen gönlünce boya diye rüyalar çizerdim bize hatırlar mısın?

Üzerimden çıkarttığım kelimeleri sağa sola atıyor ve çalan şarkıların acıtacak kadar eski olmalarına özen gösteriyorum bu gece.

Ne güzel bu elbisen

2011-08-08T00:22:00.000+02:00

Durdu zaman. Rüzgar durdu. Yavaşladı tüm sesler, yalnızca bir keman. Başka duyan yok gibi.

Lütfen uyan!

En çok beyaza yakışır kan kırmızısı. O yüzden beyaz gömleğimi giydim bugün. Gözlerini bana her çevirdiğinde çok yakışıklıyım.
Gözlerin doluyor. Korkuyorsun. Akın akın yalnızlık. Elimi tutuyorsun. Nabzın yüksek, benimki kayıp. Ağlıyorsun.

Kabus mu bu? Hadi kalk n'olur!

Kader utansın. Umarım kızmaz, küsmezsin bana. Bir daha böyle ağlayamayacaksın, hiç fırsatın olmayacak. Bırak aksın. Bıraktıkça bana yaklaşacaksın.
Ne güzel bu elbisen. Gözlerin gözlerimde son bir kez dans etsen?

Bardağa doldurmadan

2011-06-21T19:17:00.000+02:00

Ufukta dağlar sıra sıra, kahve yeşil. Dağların arasından sızan bir nehir, 'ab-ı hayat' yazıyor sanki mavisinde. Nehre meyleden ağaçlar ve bacası tüten bir ev ağaçların peşinden, iki pencereli tek kapılı. Kıpkırmızı elmalar, sapsarı bir güneş, belki bir iki de martı hayal meyal...

Eski resimler, eski renkler... Salıncak yılları...

Masum satırlarda boya kalemleriyle yapılıyordu edebiyat. Kâh kağıdını kokluyor, kâh köşemizi yakıyorduk. Ne depremler, ne fırtınalar...

Öyle sazlı sözlü divane, şarkılı türkülü yalan değil; az, öz ve soğuk "seviyorum seni" artık. Hiç dokunmadan, yalnızca gözlerinden... Bardağa doldurmadan, kana kana şişeden...

Ah... Ne güzel dönüyorsun...

2011-06-13T13:32:00.002+02:00

Ah... Ne güzel dönüyorsun...
Görmüyorum ben sen kapayınca gözlerini, biraz daha bak bana. Ne cümleler unuttum siyahında, şu uçsuz bucaksız denizin mavisi bile söndüremedi büyülü karanlığını. Ne nefeslerim eridi yitti teninde, hepsinden vazgeçtim, varsın hiç yanmasın mumum. Hiçbir yerde olmak istemedim burada olmak istediğim kadar. Palmiyeler, kumsal, dalgalar... Avuçlarında yaz, eteklerinde bahar...

Ah... Ne güzel dönüyorsun... Dünyalar kıskanır...
Her sessizliğimde sen varsın, her tazeliğinde sabahın ve güneşin batışına eşlik eden her esintide. Hayal ağacından sayfalar, anka tüyünden kalemler eskittim. Mürekkebi tükendi gözlerimin ama hâlâ adını yazamadım ben; elimi tutmak ister misin?

Kadarlar, ederler, artıklar, yeterler...

2011-05-24T13:42:00.000+02:00

Kadarlar, ederler, artıklar, yeterler...
Neler geldi geçti konuşma çizgilerimizin arkasından... "Bak hâlâ burdayız" demek isterdi gönül tam da gözlerinin orta yerinde bağıra çağıra, ama sahnede duman var yalnızca.
Ne beni sevdiğin kadar sevdim seni, ne bir demet bahar dalı eder bu dizeler. Unutuldu verilen sözler birer birer, eski sözcükler yok artık. Hani o nehirler, rüzgârlar, kelebekler... İsimlerimiz kazılıydı gövdesinde bu ağacın bir zamanlar; bugün kuru dallarına bağlanmış penye hayaller. Ve şimdi de hava durumu, yangın yerinden sıcak saatler yeter.

Ben eskidim belki de.

2011-05-13T23:15:00.000+02:00

Ha şimdi ha yarın derken yağmurlar aktı gitti, seller, yer gök deniz... Hiçbir damlasını tadamadım.
Bu gece karanlıkta oturacağım biraz. Sade, sessiz karanlık. Neler getirecek kim bilir.
Çok eskidi bu defter. İçindeki kelimeler toz tuttu artık, kötü şarkılar bile yazılmıyor üzerlerine. Ben eskidim belki de. Sonuna gelirken bir hayatımın, tekrar ediyor sözleri önceki limanların.
Yeni, yepyeni bir yalnızlığa yol alırken sana yaklaştığımı hissediyorum.
Yazamadım, görüntüler karışıyor seçemiyorum, sığamıyorum. Bunları bu defterden okumayacaksın ya, ne büyük kayıp. Oysa neler gizlemiştim bu satırların arasına. Dikkatli bakarsan beni bile görebiliyorsun aslında.
Kayıp satırlarım, kayıp zamanlarım var. Aklımda birçok cümle parlayıp sönüyor ama tam olarak bilmiyorum neden, nasıl kaybettiğimi. Hiç hatırlamıyorum neredeydim, kimdim.

Bu gece karanlıkta oturacağım biraz.
Bu da yeni âdedim, tekrar tekrar yazıyorum. Üzerine şapka koymayı unuttuğum tüm 'a'lardan da özür diliyorum bu vesileyle, elimde bir adet erimiş gofret.

Darmadağınık.

2011-05-10T21:40:00.000+02:00

Yiter gider çiçekleri aşığının. Darmadağınık.

Kokusuna karışır, ruhunu dolaşırdı. Şiirler, şarkılar... Tenindeydi yıldızlar. Bu tatlı serin rüzgârı anımsar mısın?

Nasıl bir renkti beyaz?

2011-04-10T23:38:00.000+02:00

Yasak hayallerde dolaşıp sana dizeler topluyorum. Sonra sabah, ellerim bomboş, heybemde bir sızı... Mevsim hep yalancı bahar, sen de onun en şuh yalanı. Işıklar, şarkılar, hatta bazen gözlerin düşüyor ılık ılık. Sonra yağmur, alev alev. Yanmış, bitmiş, külü dahi kalmamış defter sayfaları.

Nasıl bir renkti beyaz?
Kaç satırdım ki zamanında? Sen kaç kelimeydin ya da?

piano piano...

2011-03-23T14:12:00.002+01:00

Yaralarım var. Kimi ayan beyan, kiminin adını ben bile unuttum.

Kısa kısa...
piano piano...

Bazen yalnız müzik.

2011-01-13T19:40:00.001+01:00

Bazen yok tek bir söz bile, yalnız müzik.

Her sazdan, her telden ayrı bir ıslık. Her ıslıktan ayrı bir kesik. Hayır, canım yanmıyor. İsterdim aslında. Bu kabuk, bu cesedim çok dar geliyor bazen. Oysa kimse yok içinde benden başka. Ben bile yokum çok zamandır. Bazı bazı, kıyısından yaşam...

Pek tanıyan bilen kalmadı, soran yok. Gündüz yok, gece yok.

Bazen yok.

Bazen yalnız müzik.

Gelme

2010-12-28T02:29:00.000+01:00

Gelme.

Gün, güneş çok gerçek. Gece güzel bana.

Bana ay gerek. Yıldızlar. Sözler, sazlar, alazlar. Gelme.

Topraktım, ağaçtım. Kırıldım, nehirler ağladım kurudum.

Islak yalanlarla doğruldum. Yenerek, yenilerek. Gelme.

Bana ölmek gerek, ölüp ölüp dirilmek. Olmadım daha. Daha ölmedim.

Aklım havada, havam sıcak. Gelme.

Sana gitme demeyeceğim.

Sen sakın gelme.

Kaç şarkı var aklımda?

Sakın söyleme.

Bu gece karanlık

2010-12-16T22:08:00.001+01:00

Güzel.
Bu gece karanlık. Soğuk. Yol ışıkları yağmur damlalarının ardında, bulanık.
Evler, pencereler, hikâyeler... Hepsi sessiz, hepsi uzak bu gece.
Bu gece başrol benim. Benim sahnem bu gece bu şehir.
Beni dinleyeceksin. Beni süzeceksin. Kokumu hatırlayacaksın, boğazına düğümlenecek. Gözlerin yüzüme çevrili; saçımı sakalımı, çizgilerimi göreceksin. Gözlerin gözlerime düşecek.
Gözlerin gözlerime düşecek.
Bu gece gözlerin gözlerime düşecek...
Bekleyeceksin. Sesimi bekleyeceksin. Sesimi, çok özleyeceksin, nefesimi.
Duracaksın, bu sefer sahne benim.
Bu sefer sen kalacaksın, giden benim.

Susacağım.

Bu gece benim.
Bu karanlık benim.

Şimdi git.

Nice senelere.

2010-12-08T23:47:00.001+01:00

_nice senelere.
_teşekkür ederim. nasılsın?
_fena değil. şu an boğazı geçiyorum. burada olsan çok hoşuna giderdi. güzel bir gün, güneşli, serin... sen nasılsın?
_yorgun. fakat iyileşeceğim. baharda yanında olacağım, benimle de geçer misin boğazı?
_şu içinde bulunduğum an nasıl bundan daha güzel olabilir ki diye düşünüyordum tam da. sanırım baharı beklemem gerekecek.
_dönmeliyim. çok özledim her şeyi. seni çok özledim. yakında...
_bekliyorum.

Yastığının altına saklıyorum sana yazdığım mektupları.

Korkma.

2010-12-05T23:28:00.000+01:00

Korkma. Sana yalan söylemeyeceğim. Çok acıyacak. Ama çok acıdığı için değil yalan söylemediğim için sevmeyeceksin beni. Önemli değil. Nefretler daha gerçek, gerçekler daha güzel. Sana yalan söylemeyeceğim.

Korkma. Çok acıyacak. Bil bunu ve korkma. Geçecek, mutlaka geçecek. Bil bunu ve korkma. Acıyacağını ve geçeceğini bil, korkma. Bırak kendini. Önünü ardını bırak. Devran dönecek, gün bitecek.

Korkma. Çok acıyacak. Acımadan olmayacak. Acımadan geçmeyecek.

Olacak.
Acıyacak.
Geçecek.

Korkacaksın.

Sen ateş, ben toprak.

2010-11-22T20:47:00.002+01:00

Bu sefer daha zor. Bir uykuya dalmışım ve dinlenmeden uyanmışım. Olmadı. O yüzden şimdi daha zor.

Üst üste geldi biraz afalladım. Yan yanaymışız ama bir arada olamamışız. Gördüm. Anladım.

Dağ dediğin dumanlı olur ama göreceksin; dumanı yaracağım, o dağı başına yıkacağım. Sen ateş, ben toprak. Sen kül olup savrulurken, ben ölüp ölüp doğacağım.

Susuyorum bazen.

2010-11-10T23:14:00.000+01:00

'Pencereden dışarıyı seyrediyor ve yalnızca müzik var sahnede' diye düşün. Sen ne istiyorsan o çalsın ve nereden istiyorsan oraya açılsın çerçeve.

Susuyorum bazen, bazen yalnız.

Kimsin sen?

2010-10-15T01:57:00.004+02:00

-Bırakma.

-Bana tek bir sebep söyleyebilir misin?

-Tanrı olmaya hevesli görüyorum seni. En bilindik, en basit numarasıdır etrafını karartmak. Boşluğa gark. Can almaya teşvik. Kolay mısın bu kadar?

-Bu da en klasik havasıdır her şeyi bildiğini zannedenlerin. Çok gördüm senin gibisini.

-Beni görmedin. Hiç her şeyi bilmedim. Bilenin sözü söylediğim.

-Kimsin sen?

-Başkası değil senden.

Medcezir.

2010-10-11T23:12:00.003+02:00

Penceremin açıldığı bu karanlık. Nedenler, niyeler, düzensiz kâfiyeler... Yanyana dizeler arasında gizli büyülü kelimelerim. Mâi ışıklar altında meddücezri ateşböceklerimin...

Biraz yaz, biraz beyaz...

2010-10-11T23:10:00.002+02:00

"Yaz biraz" dedi içerdeki. Biraz yaz, ah biraz beyaz ne güzel olurdu şimdi...

Defterim bitti, resmini karalıyorum. Durdur hadi beni çok güzelsen, al beni yıldızlara vur. Sadece bak. Akabiliyorsan ak. Sus. Yalnızca gözlerin rüya artık, sözlerin kâbus.

Biraz yaz, ah birkaç sayfa beyaz...

Aslında gitmek istemiyorum, hiç istemedim

2010-09-15T23:21:00.000+02:00

Aslında gitmek istemiyorum, hiç istemedim. Seninle kalıp susasım var. Sessizliğe sokulasım var. Lâkin gideceğim. Biliyorsun ummadığın bir anda gideceğim. Anlıyorsun değil mi?

Her yanda resmin var, haberin yok.

2010-08-27T18:04:00.001+02:00

Durma, varsın durmasın başım dert değil. Geceyle gündüz sarmaş dolaş, bilmecesi sen. Her yanda resmin var, haberin yok. Yoruldum, çok güzelsin, çok...

Bavul diyalogları.

2010-08-04T18:28:00.002+02:00

Yine uzun soluklu bir seyahat, yine bavul...

-saç kurutma makinesi aldın mı?
-ben çocuğuma saç kurutma makinesinin en iyisini alırım!

-ne çocuğu?

-pilotum ben, adım vahit

-saç kurutma makinesi aldın mı?

-havlu aldım yeter o

-havlu yetmez hava serindir orada

-mont aldım

-saç kurutma makinesi aldın mı?

-ütü alayım ütü, iyidir ütü

-bu ne?

-kalıp sabun.

-kurna takımlarımı da koydun mu?

-...

-cevap ver bana kadın!

-bu ne?

-kalıp sabun.

-sadece yahudilerden yapmıyorlar biliyorsun değil mi?

-bu ne?

-kalıp sabun.

-kavun da kes biraz yanına

-bu ne?

-kalıp sabun.

-bu ne?

-bavulun.

-başka sorum yok çıkabilirsin

Biraz durabilir misin?

2010-08-04T17:18:00.003+02:00

Affedersin, başımı sen mi döndürüyorsun?

Bir saniye gözlerinde bir şey var.
Ne güzel nefes alıyorsun.
Bir sebebi yok, bakmak istedim sadece.
Evet saçların düştü yanağının üzerine, istersen alabilirim.
Yok hayır bir şey demedim.
Diyemeyebilirim de.
Evet en iyisi hırkanı giy hava serin terliyorum.

Biraz durabilir misin?

Sebepsiz uzaklara dalmalar şehrinde

2010-07-19T22:16:00.001+02:00

Sebepsiz uzaklara dalmalar şehrinde sabahı akşamını tutmayan bir gün. Yalan cümlelerden talan olmuş satırlar...

Düşünmeden. Yenisi buyursun, bunun dibini görmeden. Aşk, yüzünden. Kıyafetler kifayetsiz, dökülsün üzerinden.
İnceden bir keman tınlarken gözlerinden, dön biraz daha güzel kız. Gece bitip sönmeden, zaman geri dönmeden.

Aradığınız kişi...

2010-07-09T15:08:00.001+02:00

Kendisi birkaç kez ölmüş, öldüğünden az dirilmiş, etrafına taşlar örmüş, kendini de içine gömmüş olabilir.
Lütfen daha sonra çiçek gönderiniz.

Sus!

2010-07-08T11:28:00.000+02:00

Sus.

İzlediğin her filmden bir esas kız kıyafeti çalıp, bildiğin her bir aşk destanına giydiriyorsun.

Öyle değil.

Öyle değilsin.

Değilsin.

Olmadın.

Yoksun.

Sana zarar vermeyeceğim, korkma.

2010-05-25T22:30:00.000+02:00

Kimsin sen? Nerede olduğundan haberin var mı? Neden buradasın? Ne zaman geldin ve nasıl, nasıl geçtin duvarlarımı?

Bilmiyor gibisin. Olsun. Sakinleş şimdi.

Sana zarar vermeyeceğim. Korkma.

Yapma.

Yalnızca yüreğinin üzerinden akıp gidecek sözlerim. Müsade edersen incitmeyeceğim. Korkma.

Kan bu, ayaklarının altında sıcağını hissettiğin, benim kanım. Şimdi lütfen, eğer kalacaksan, bırak o hançeri elinden.

Yapma.

Ne yapacaksın ki benimle?

2010-05-17T21:28:00.002+02:00

Düşüyorum sık sık. Rengârenk cam kırıkları, ince ve keskin. Yaralar. Yaralarım.

Kapanıyorum. Yakında korkacak bir şey kalmayacak. Kalmayacağım.

Kaybediyorum. Her nefeste, biraz daha uzak. Her nefeste, biraz daha yakın.

İkinci sınıf bir yalnızlık şarkısının bilindik sözleri arasında sendeleyen klişe bir karanlığım.

Ne yapacaksın ki bana?

Ne yapacaksın ki benimle?

Hadi gel benimle.

2010-05-08T12:22:00.001+02:00

Hadi gel benimle.

Bir dakika. Lütfen bir şey söyleme, bitireyim.

Gel benimle. Dan dun konuşmuyorum bu sefer, bu sefer çok ciddiyim. Kolay gelmedim bugüne, bu cümleye. Seni düşündüm ben hep. Her gün, her gece seni düşündüm. Rüyalardan, uykulardan vazgeçtim, hayalini seçtim yalnızca. O yüzden dur, lütfen bir şey söyleme. İzin ver önce ben söyleyeyim.

Başım dönüyor. Sarhoş gibiyim ama senden güzel değil kafam, hiçbir zaman seninleyken olduğu gibi olmadı.

Gel benimle. Dur. Lütfen gül, biraz gülümse. Gülüşünü çok seviyorum ben. Üzülüşün cehennem. Gül sen, hep gül sen. Kızarsa yanakların, saklamaya çalışsan gülen yüzünü ben güzel bir şey söyleyince. Ama hep gül sen. Gülüşünü çok seviyorum ben.

Seni çok seviyorum ben. Dur, gitme. Sarhoşum ne dediğimi bilmiyorum sanıyorsun ama öyle değil; dur, gitme . Gel benimle. Dinle. Canını yaktım biliyorum. Yine yakacağımdan korkuyorsun biliyorum. Yakarım da muhtemelen. Tanrı biliyor senin canını yakmak yerine ölmeyi tercih ederim ama yanlışlar yapan biriyim ben. Çok yanlışlar yapan, ama seni daha çok seven. Yine Tanrı biliyor ki canında attı hep canım. Yaktım ama seninle ben de yandım. Köz oldum kavruldum, kül oldum savruldum.

Seni düşündüm ben hep. Günler günlerin ardından...Hiç unutmadım; ne bir gözyaşını ne bir gülümseyişini. Hep düşündüm. Sesimi çıkarmadım. Bekledim. Kimseye bir şey demedim. Kendimden bile gizli saklı düşledim.

Hadi gel benimle.

Konuşamam, yazamam, bilirsin beceremem. Bildiğim kelimeleri tükettim, gel artık bittim ben. Bil ki sen gelmedikçe, usul usul yittim ben.

Başka bir rüya için mektup.

2010-04-23T14:08:00.001+02:00

Parkımı özlemişim. Seni biraz da...

Erik sever misin?

Gençler şu siyah Mercedes sizin mi?

2010-04-12T18:15:00.001+02:00

Hüküm dağının kalbi kulüp odasında atıyordu. Her şeyden habersiz oturuyorduk masum masum. Nazgûl marka güvenlik görevlisi usulca pencereye yanaştı, kafasını uzattı ve sordu: